دوشنبه بیست و یکم آبان 1386
عاشقانه ترین نگاهم
می دونی زیباترین خط منحنی دنیا چیه ؟ لبخندی که بی اراده رو لبهای یک عاشق نقش می بنده تا در نهایت سکوت فریاد بزنه : دوستت دارم
در غریبی ناله ها کردم کسی یادم نکرد ، در قفس جاندادم و صیاد ازادم نکرد، ضربه مردم چنان از زندگی سیرم نمود، آرزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد
عاشقانه ترین نگاهم را روی قایقی از باد نشاندم و پارو زنان سوی تو فرستادم وقتی به ساحل نگاه تو رسید تو چشمانت را بستی و قایقم ، غرق شد !...
در شهری به نام "عشق" کوهی است به نام "محبت" و از آن کوه رودی می گذرد به نام "صفا" و در آن رود جویباری می رود به نام "وفا" و همه با هم به آبگیری می ریزند به نام "وداع
آسمون می تونه مطمئن باشه که روزی آفتابی میشه واین جدایی تموم میشه اماعاشق، منتظروغمگین ازجدایی می تونه مطمئن باشه؟شایدآسمون راهشوبلده...
كاش مي شد بارديگر سرنوشت از سر نوشت كاش مي شد هر چه هست بر دفتر خوبي نوشت كاش مي شد از قلمهايي كه بر عالم رواست با محبت, با وفا, با مهربانيها نوشت كاش مي شد اشتباه هرگز نبودش در جهان داستان زندگاني بي غلط حتي نوشت كاش دلها از ازل مهمور حسرتها نبود كاين همه اي كاشها بر دفتر دلها
مي خواهم ايمان داشته باشم كه هر چيزي ممكن است و مي خواهم كه از پيچيدگي دنيا بي خبر باشم . مي خواهم دوباره به همان زندگي ساده خود بر گردم . نمي خواهم زندگي من پر شود از كوهي گناه ونفرت از يارهاي نيمه راه .
تو را قسم به عشق که در دلم جوانه زد تو را قسم به اشک که در چشمانم حلقه زده تو را قسم به شرافت و مردانگي تو را قسم به پاکي و صافي تو را قسم به عشقهاي بي پايان سحرگاه چون شبنمي بر گلبرگ هاي من باش و با طلوع آفتاب نرو 
کلمه ی چهار حرفی دنیا خیلی بیشتر از اینه که توی اون فقط دنبال یک کلمه ی سه حرفی عشق رفت بلکه باید دنبال کلمه ی چهار حرفی زیبا.پنج حرفی زندگی.شش حرفی سلامتی.هفت حرفی سربلندی هشت حرفی امید واری و...بگردیم
ديدی عشقی
نبود در تار و پودش ديدی گفت عاشقه عاشق
نبودش
امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه ، تموم خونه ديدار اين خونه
فقط خوابه ، تو كه رفتی هوای خونه تب داره ، داره از درو ديوارش غم
عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ، بيا بر گرد تا ازعشقت
نمردم، همون كه فكر نمي كردی نمونده پيشت، ديدی رفت ودل ما رو سوزوندش
حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جای كفتر و گنجشك كلاغای
سياه پوشن ، چراغ خونه خوابيده توی دنيای خاموشی ، ديگه ساعت رو
طاقچه شده كارش فراموشی ، شده كارش فراموشی ، ديگه بارون نمی
باره اگر چه ابر سياه ، تو كه نيستی توی اين خونه ، ديگه آشفته
بازاريست ، تموم گل ها خشكيدن مثل خار بيابون ها ، ديگه از
رنگ و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت
گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم
گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو
به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری
گفتم كه تو می دونی،سرخاك
تو می ميرم ، ولی
تا لحظه مردن
نمی گيرم
دل از
تو
قانون عشق:
يك پسر با يك نگاه از يك دختر خوشش مياد ...
و عشق از طرف اون شروع ميشه ...
تا جايي كه زندگيش رو پاي عشقش ميذاره ...
اما دختر باور نميكنه ...
چون يك چيزهايي ديده و شنديده ...
تا دختر مياد پسر رو باور كنه ، پسر دلسرد و خسته ميشه ...
ميره با يكي ديگه ...
بعد كه دختر تازه تونسته پسر رو باور كنه ميره طرفش ...
اما پسر رو با يكي ديگه ميبينه ...
اينجاست كه ميگه: حدسم درست بود ...
ادامه مطلب
لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 12:26 بعد از ظهر توسط : عـــادل
جمعه هجدهم آبان 1386
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن
باورم نمیشه دستات توی دست من نباشن
رو در و دیوار خونه گرد تنهایی بپاشن
تو همونی که میگفتی تو دنیا هیچکی مثل من پیدا نمیشه
تو همونی که میگفتی قلبم مال تو باشه تا همیشه
باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه
با غریبه اشنا شه
با غریبه مهربون شه
تو همونی که میگفتی تو دنیا هیچکی مثل من پیدا نمیشه
تو همونی که میگفتی قلبم مال تو باشه تا همیشه
یک کهکشون قصه در چشم تو پیداست
یک روح آبی عشق در دل تو هویداست
حرف تو بغض دل را از بند رها کرده است
لطف تو غم جان را ز دل برون کرده است
امشب غریب و خسته ام منتظرت نشستم
در نور دلکش تو دل را ز غم بشستم
تکبیر ناب اخلاص زمزمه ی دلم را
ای روح پاک باران بازآ که در تو بستم
درین غریبه بازار چون مرغ بی پناهی
گردش کنم به آفاق تا روی من بر آیی
این گونه غم جانکاه بر روی تو بخواندم
تو بــــارانی و من باران پرستم
تو دریـــــایی و من دریا پرستم
اگرروزی بپرسی بــــازگویم :
تو من هستی و من نقش تو هستم
کــــارعمر آسان گرفتم , کارعشق آسان نشد!
سربه صحــــــراها نهادم , هردل سامان نشد!
ناله را ازیاد بردم , دیگر این دل , دل نماند
سرد و خاموش اوفتادم , دیگر این جان , جان نشد
دیده برهر نقـــــش بستم , آنچه دیدم آن نبود
با حقیقت پیش رفتم , آنــــچه گفتم آن نشد
قیدها را پاره کردم , دردها نقصان ندید
زندگی را هیچ گفتم , روشن این زندان نشد
سینه کوشیدم که گردد چون صدف چاک ازوفا
اشـــــــک ها غلتید اما , گوهرغلتان نشد
اختیار گریه را دادم به چشـــــم خود ولی
سیل بنیان کن برون زین چشمه ی جوشان نشد
بــــــــارها رفتم درون گرد باد حـــــادثات
ابر شد , باران فرود آمد , ولی طوفان نشد
پیکرم تا حد نابودی زمحنت سوده گشت
مشکلی بگشوده زین دندانه سوهان نشد
با اجل می گفت اسکندر که کردیم امتحان
با جهانی زور و زر این عمر جاویدان نشد
د
ر من همه چی بوی جهنم می داد
تو آمدنت بهشت را می آورد
این ظاهر قصه بود و من هم ساده
تو آمدنت مرا جهنم تر کرد
از دور تو دلربا تری باور کن
این را من صاف و ساده هم فهمیدم
من با همه سادگی ام از نزدیک
پیچیدگی جهنمت را دیدم
من پایه رفتنت نبودم رفتی
تو راه به رفتنم ندادی ماندم
رفتی و پل پشت سرت نیز شکست
من فاتحه رفاقتت را خواندم
یک بار نه صد بار بگو صدها بار
زندگي چيست ؟ اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟ اگر گريه است چرا خنده ميكنيم ؟ اگر مرگ است چرا زندگي مي كنيم ؟ اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟ اگرعشق است چرا به آن نمي رسيم ؟ اگرعشق نيست چرا عاشقيم؟
تقدیم به تو عزیزم میدونم از دستم ناراحتی ولی ...
ادامه مطلب
لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 4:44 قبل از ظهر توسط : عـــادل
